PRACA ORYGINALNA
MODELOWANIE MATEMATYCZNE SYSTEMU OCHRONY PRZECIWPOWODZIOWEJ MIASTA GDAŃSKA, NA PRZYKŁADZIE ZLEWNI POTOKU ORUŃSKIEGO
 
Więcej
Ukryj
1
Politechnika Gdańska, Wydział Inżynierii Lądowej i Środowiska
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Tomasz Kolerski   

Politechnika Gdańska, Wydział Inżynierii Lądowej i Środowiska
Data nadesłania: 12-06-2018
Data ostatniej rewizji: 19-12-2018
Data akceptacji: 19-12-2018
Data publikacji: 21-05-2019
 
Acta Sci. Pol. Formatio Circumiectus 2019;18(1):63–74
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Cel pracy:
Celem pracy jest potwierdzenie efektywności pracy systemu zbiorników retencyjnych na redukcję fali wezbraniowej generowanej na obszarze małej w zlewni zurbanizowanej. Dodatkowo, w artykule zweryfikowano procedurę obliczeniową dla modelu typu opad-odpływ, na podstawie danych uzyskanych z sytemu monitoringu.

Materiał i metody:
W pracy zaimplementowano model matematyczny o parametrach skupionych na zlewni Potoku Oruńskiego. Uwzględniono transformację fali wezbraniowej w korycie potoku według metody fali kinematycznej. Analizę podziału zlewni przeprowadzono na podstawie map topograficznych i zdjęć satelitarnych. Do ustalenia wskaźników CN wykorzystano mapy glebowe, Plany Zagospodarowania Przestrzennego miasta Gdańsk i inne dostępne materiały. Na tej podstawie wyznaczono granice zlewni, podzielone na zlewnie cząstkowe o określonych parametrach takich jak m.in.: powierzchnia, spadek, długość drogi spływu, czas koncentracji, możliwości retencyjne. Model został wykalibrowany na podstawie epizodu opadowego z kwietnia 2018 r. wykorzystując dane z monitoringu. Następnie zaadoptowano wykalibrowany model do sytuacji historycznej powodzi z roku 2001 r. przy zmienionym użytkowaniu zlewni. Przeprowadzono również analizę reakcji zlewni na sytuacje teoretyczne wystąpienia opadów o prawdopodobieństwie przewyższenia 1 i 0,5% Symulacje wykonano dla deszczów o różnym czasie trwania: wybierając jako opad miarodajny wariant najniekorzystniejszy (wywołujący największy hydrogram odpływu). W analizach uwzględniono zarówno stan istniejący zgodny ze stanem użytkowania zlewni na rok 2001 i rok 2016 oraz planowane użytkowanie terenu zgodne z planami zagospodarowania przestrzennego miasta Gdańska.

Wyniki i wnioski:
Implementacja modelu matematycznego do warunków historycznych wykazała przepływ w przekroju zamykającym model matematyczny na poziomie 45 m3/s. Po uwzględnieniu całego systemu ochrony przeciwpowodziowej zlewnia była w stanie retencjonować znacznie więcej wody z historycznego opadu, a dopływ do kanału Raduni zmniejszył się o niemal 60%.

ISSN:1644-0765