Cel pracy:
Celem pracy było porównanie dwóch metod szacowania dobowej sumy promieniowania całkowitego (SR) na podstawie pomiarów z sąsiednich stacji meteorologicznych, z uwzględnieniem odległości między stacjami.

Materiał i metody:
Na podstawie danych pochodzących z pięciu stacji zlokalizowanych na terenach nizinnych Polski zaproponowano dwie metody szacowania dobowego promieniowania całkowitego dla dowolnej stacji, wykorzystujące pomiary ze stacji sąsiedniej. Pierwsza metoda opiera się na bezpośrednim wykorzystaniu danych pomiarowych promieniowania z sąsiedniej stacji, natomiast druga wykorzystuje wzór szacowania promieniowania całkowitego wyznaczony na podstawie dobowych wartości temperatury i opadów z tej stacji. Dla obu metod przeanalizowano błąd szacowania jako funkcję odległości od stacji referencyjnej, co umożliwiło wyznaczenie odległości krytycznej, pozwalającej na wybór zalecanej metody.

Wyniki i wnioski:
Wyniki wskazują, że szacowanie SR za pomocą danych pomiarowych jest rekomendowane dla lokalizacji oddalonych do około 100 km od stacji referencyjnej. Powyżej tej odległości korzystniejsze jest stosowanie metody opartej na zmiennych meteorologicznych i wyznaczonym wzorze dla najbliższej stacji. Zalecane odległości krytyczne różnią się w zależności od pory roku i mieszczą się w przedziale od 50 do 150 km. Do analizy wybrano stacje położone na podobnej szerokości geograficznej.