Cel pracy:
1. Sprawdzenie stosowalności wzoru Stachý na średni niski przepływ ‒ SNQ w małych rzekach nizinnych monitorowanych przez krajową służbę hydrologiczną. 2. Zmodyfikowanie formuły Stachý na wyznaczanie średniego niskiego przepływu z wykorzystaniem parametrów charakteryzujących zlewnie, jak we wzorze oryginalnym.

Materiał i metody:
W badaniach wykorzystano przepływy z lat 1991‒2020, z 91 stacji wodowskazowych IMGW-PIB, o zlewniach do 550 km². Analizę statystyczną, w której przepływ średni niski uzależniono od parametrów charakteryzujących zlewnię, przeprowadzono oddzielnie dla dwóch obszarów: 1) północnego – obejmującego rzeki Przymorza, dolnej Wisły i Pojezierza Mazurskiego, oraz 2) środkowego i południowo-wschodniego – obejmującego rzeki dolnej Odry z Wartą i Notecią, środkowej Wisły z Narwią od Ostrołęki i z Sanem. Liczba stacji wodowskazowych w poszczególnych obszarach wyniosła odpowiednio: 43 i 48.

Wyniki i wnioski:
1. Zastosowanie oryginalnego wzoru Stachý do wyznaczenia SNQ na podstawie parametrów fizjograficznych zlewni wskazuje na dopasowanie obliczonych wartości z wynikami pomiarów oceniane współczynnikiem R², wynoszącym 68,5% w obszarze północnym i 43,0% w obszarze środkowym i południowo-wschodnim. 2. Zastosowanie zmodyfikowanych formuł do wyznaczenia SNQ wskazuje na lepsze dopasowanie obliczonych wartości z wynikami pomiarów w każdym z rozpatrywanych obszarów, oceniane współczynnikiem R², wynoszącym w wymienionych obszarach odpowiednio: 81,6% i 58,3%. 3. W zmodyfikowanych formułach dla obydwu obszarów uzyskano jeden z wykładników parametrów zmiennych opisujących, przeciwny do tego z oryginalnego wzoru Stachý; mianowicie wartość SNQ maleje w obszarze północnym wraz ze wzrostem parametru jeziorności, a w obszarze środkowym i południowo wschodnim ‒ wraz ze wzrostem spadku cieku.