WPŁYW GRUPY GŁAZÓW NA ROZMIESZCZENIE MIKROSIEDLISK PRZY ZMIENNYM REŻIMIE PRZEPŁYWU W KORYCIE GŁÓWNYM
 
Więcej
Ukryj
1
Uniwersytet Rolniczy w Krakowie
2
Ecole Nationale du Génie de l’Eau et de l’Environnement de Strasbourg
Data publikacji: 30-12-2017
 
Acta Sci. Pol. Formatio Circumiectus 2017;16(4):139–153
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Praca związana jest z określeniem wpływu ziaren ponadwymiarowych umieszczonych w korycie Wisłoki w 2013 roku w związku z projektem częściowej renaturyzacji koryta. Celem pracy jest określenie wpływu wykonanych prac w korycie na strukturę mikrosiedlisk. W korycie Wisłoki w okolicach Dębicy przeprowadzono trzy sesje pomiarowe obejmujące pomiary głębokości, prędkości przepływu oraz topografii dna cieku przy przepływach odpowiednio 31.2, 19.3 and 10.4 m3 · s–1. Analiza rozkładu prędkości przepływu z wykonanymi dokumentacją fotograficzną pozwoliła określić rozmiesczenie mikrosiedlisk. Prędkość średnią obliczano posługując się metodą Byczkowskiego. W okolicy ziaren ponadwymiarowych tworzą się strefy o różnych rozkładach prędkości: logarytmicznym, ze stałą prędkością, odwróconym logarytmicznym oraz z występującymi prędkościami wstecznymi. Struktury głazów powoduja tworzenie się różnych mikrosiedlisk, których rozkład uzależniony jest od wielkości przepływu. Zaobserwowano występowanie „strefy turbulencji”, zybkiego przepływui „strefy z odwóconym przepływem”. Wpływ ziaren ponadwymiarowych przy niskich przepływach jest mniej zauważalny, jednak ciągle umożliwa wystąpienie różnych mikrosiedlisk: „płytkiej wody”, „strefy turbulencji” i „strefy ze zmarszczkami”.
ISSN:1644-0765